Canımı bir şey sıktığında sessizleşiyorum. Söylediklerinin önemsenmediğini görmek insanı sessizleştiren bir durum. Herkes konuşup, söyleyeceğini söyleyip gidiyor. Kimsenin durup dinlemeye niyeti yok.
“Güven ne güzel bir duyguydu oysa;sevginin ötesinde teslim olma şekli, yorulduğunda ‘ben yoruldum, biraz da sen devam et’ diyebilmek, ‘korkma seni tutarım’ dedi diye yüzme bilmeden suya atlamak, tüm kanıtların aksine inanabilmek, kuşkusuzluk, koşulsuzluk, şüphesizlik ve emniyet.”
Aşka inanmayan bana aşık olmayı ve gerçek acının ne olduğunu öğrettiğin için teşekkür ederim sevdiğim